Şiir· 🕰️ Özlem
Akşam Üstü
Bir akşam üstü çöktü yine içime hazan, Adını andı gönlüm, sustu bütün cihan. Penceremde üşüyen bir yıldız, bir de duman, Sensizliğin koynunda tükeniyor bu zaman.
Toplulukta dolaş, sana dokunan satırlara denk gel.
Bir akşam üstü çöktü yine içime hazan, Adını andı gönlüm, sustu bütün cihan. Penceremde üşüyen bir yıldız, bir de duman, Sensizliğin koynunda tükeniyor bu zaman.
sevgili eski ben, üzülme, hepsi geçecek dediklerinde sana inanmamıştın ya, haklıymışlar. geçti. hâlâ izi var ama artık acıtmıyor. o yüzden bu kadar sıkı tutunma, bırak biraz. seni bekleyen güzel…
hâlâ o şarkı çalınca duruyorum. kimseye söylemedim ama iki yıl oldu ve hâlâ aynı yerde takılı kaldım. herkes unut diyor, unutmak da bir yetenekmiş, bende yok.
Adını hâlâ aynı yumuşaklıkla telaffuz ediyorum, duyamasan da.
Her eylül bir kapı kapanır içimde, yaz gider, sen gidersin. Yapraklar düşerken fark ederim: en çok giderken güzelsin.