Akşam Üstü
Bir akşam üstü çöktü yine içime hazan, Adını andı gönlüm, sustu bütün cihan. Penceremde üşüyen bir yıldız, bir de duman, Sensizliğin koynunda tükeniyor bu zaman.
Kategori
Az sözle çok şey.
Bir akşam üstü çöktü yine içime hazan, Adını andı gönlüm, sustu bütün cihan. Penceremde üşüyen bir yıldız, bir de duman, Sensizliğin koynunda tükeniyor bu zaman.
Şehir uyurken uyanık kalan tek şey, söylenmemiş cümlelerdi.
Karanlık ne kadar uzun olursa olsun, sabah gizlice yaklaşıyor.
Melâli anlamayan nesle âşinâ değiliz. — Ahmet Haşim
Her eylül bir kapı kapanır içimde, yaz gider, sen gidersin. Yapraklar düşerken fark ederim: en çok giderken güzelsin.
Bedava yaşıyoruz, bedava; Hava bedava, bulut bedava; Dere tepe bedava; Yağmur çamur bedava... — Orhan Veli Kanık
Herkes uyurken ben yazarım, şehrin bütün sırlarını. Bir lamba, bir ben, bir de söylenmemiş cümlelerin ağırlığı.
Kalabalık bir caddede kendi adımı unuttum. Herkes bir yere yetişiyor, ben sadece duruyorum. Bir vitrine baktım, yansımam bana yabancıydı.